Mihalis Kyriazis, 15/9/2013

I come back to Athens in 2005.  2007 found me with a sum of money in my account derived from the labors of a lifetime of my parents. With the swagger of the time thought proper to invest some of the money for the purchase of a loft lying in street Alitsis 12 at the center of Athens.

The building had a life, on all floors someone lived. At that time, at the loft lived a couple from Bulgaria, Grzyna Zbyszek (builder) and Bozena Zeglinska. I saw them twice, at a time they left, for reasons I do not know but I can imagine. Maybe they could not bear economically (at that time began the economic crisis in the construction sector). Today the entire building is abandoned. Gradually they all left, perhaps not being able to accept the decline of the region. Except one.

For four years the loft was unused, in a state of decline. Uuntil at some point one friend, Matteo Fraterno, asked me to bestow him the loft. When he comes to Athens spends little time on the loft, paints, and for practical reasons, he takes a shower. Two or three times we have drunk coffee together on the balcony and he told me – “here I find my composure.”

Matteo and now the proposal of Hariklia are links for me right now with the space.

I often deny that it Exists. It is Bothering me.

I am Mihalis and this is my ruin.

IMG_3925 IMG_3924 IMG_3922 IMG_3921 IMG_3913 IMG_3912 IMG_3911 IMG_3910 IMG_3909 IMG_3908 IMG_3906 IMG_3905 IMG_3904 IMG_3902 IMG_3900 IMG_3898 IMG_3896 IMG_3890  IMG_3873 IMG_3872 IMG_3870 IMG_3869 IMG_3868 IMG_3867 IMG_3864 IMG_3861 IMG_3857 IMG_3856 IMG_3853 IMG_3852  IMG_3846 IMG_3845 IMG_3844 IMG_3839 IMG_3837 IMG_3900_sm IMG_3807 IMG_3819 IMG_3818 IMG_3834


Μιχάλης Κυριαζής, 15/9/2013

Επέστρεψα στην Αθήνα το 2005 και το 2007 με βρήκε με ένα χρηματικό ποσό στο λογαριασμό μου προερχόμενο από τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής των γονιών μου. Με την έπαρση της εποχής θεώρησα σωστό να επενδύσω μέρος των χρημάτων για την αγορά του δώματος που βρίσκεται στην οδό Αλίτσης 12 στο κέντρο της Αθήνας.

Το κτίριο είχε ζωή, σε όλους τους ορόφους  κάποιος έμενε. Εκείνη την εποχή, στο δώμα ζούσε ένα ζευγάρι από τη Βουλγαρία ο  Grzyna Zbyszek (οικοδόμος) και η Bozena Zeglinska. Tους είδα δυο φορές, κάποια στιγμή έφυγαν, για λόγους που δεν γνωρίζω αλλά μπορώ να φανταστώ. Ίσως δεν άντεξαν άλλο οικονομικά (εκείνη την εποχή άρχιζε η οικονομική κρίση στο κατασκευαστικό τομέα). Σήμερα όλο το κτίριο είναι εγκαταλελειμμένο. Σιγά σιγά έφυγαν όλοι, ίσως μην μπορώντας να δεχτούν τη παρακμή της περιοχής, εκτός από έναν.

Εδώ και τέσσερα χρόνια το δώμα αυτό είναι αχρησιμοποίητο, σε κατάσταση παρακμής, ώσπου κάποια στιγμή μου το ζήτησε ένας φίλος ο Matteo Fraterno και του το παραχώρησα. Όταν έρχεται στην Αθήνα περνάει λίγο χρόνο στο δώμα, ζωγραφίζει, αλλά και για πρακτικούς λόγους,  κάνει και το ντουζάκι του. Δυο τρεις φορές έχουμε πιεί καφέ μαζί στο μπαλκόνι και εκείνος μου είπε – «εδώ βρίσκω την ηρεμία μου».

Ο Matteo και τώρα η πρόταση της Χαρίκλειας είναι οι σύνδεσμοί μου αυτή τη στιγμή με το χώρο.

Εγώ πολλές φορές αρνούμαι ότι Υπάρχει, με Ενοχλεί.

Είμαι ο Μιχάλης και αυτό είναι το ερείπιο μου.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *